Czas na przygodę z Kamishibai u Kangurków, Tygrysków i Delfinków

Kamishibai w Przedszkolu Sióstr Niepokalanek w Nowym Sączu stało się dziś wyjątkową przygodą dla dzieci z grup Kangurków, Tygrysków i Delfinków. Od rana panowała radosna atmosfera, bo wszyscy czuli, że czeka nas coś nowego. Nasze przedszkolaki dobrze wiedzą, jak ważne jest słuchanie historii, ale tym razem zaprosiliśmy je do świata, w którym obraz i słowo tworzą niezwykłą całość.

Zajęcia poprowadziła p. Małgosia, która z wielką troską i spokojem wprowadziła dzieci w tradycję japońskiego teatrzyku obrazkowego. Na początku wspólnie obejrzeliśmy drewnianą skrzyneczkę Kamishibai i opowiedzieliśmy sobie, skąd pochodzi ta forma opowiadania. Dzieci były zaciekawione, a ich skupienie od razu pokazało, że czeka nas piękny czas. Kiedy pierwsze ilustracje wysunęły się ze skrzynki, zapanowała cisza, która mówiła więcej niż słowa.

Każda grupa miała możliwość nie tylko słuchać, ale też współtworzyć opowieść. W duchu wspólnoty i wzajemnego wsłuchiwania się wcielaliśmy się w różne postacie. Kangurki chętnie odgrywały bohaterów pełnych energii, Tygryski z zaangażowaniem nadawały głos różnym zwierzątkom, a Delfinki z ogromną delikatnością pomagały prowadzić narrację. Taka forma pracy pozwoliła im rozwijać wyobraźnię, odwagę i umiejętność współdziałania.

Ważnym momentem było także krótkie zatrzymanie się nad przesłaniem opowieści. Rozmawialiśmy o tym, że każdy z nas ma swoje miejsce w historii, którą tworzy wspólnota. Jan Paweł II mówił, że „człowiek jest wielki nie przez to, co ma, lecz przez to, kim jest”. Te słowa pięknie wybrzmiały podczas naszej pracy z Kamishibai, bo każde dziecko dodało coś od siebie do wspólnie przeżywanego przedstawienia.

Na zakończenie dzieci mogły same wybrać ilustrację, która najbardziej je poruszyła. Opowiedziały, co widzą, co czują i co chciałyby dopowiedzieć do historii. Ten prosty gest pokazał nam, jak wiele treści potrafią odnaleźć w obrazie, jeśli tylko damy im przestrzeń i czas.

Zajęcia z Kamishibai były dla nas wszystkich pięknym doświadczeniem. Wspólna praca, twórcza radość i bliskość, która rodzi się podczas wspólnego opowiadania, umocniły nas jako przedszkolną rodzinę. Wychodząc z sali, dzieci mówiły, że chcą kolejnych takich spotkań, a ich uśmiechy były najlepszym podziękowaniem.